x

Nasza strona wykorzystuje ciasteczka (ang. cookies). Korzystanie ze strony oznacza wyrażenie zgody na ich użycie. Dowiedz się więcej.

logo francuski słówka
 
fanatic
fanatyk
yawn
ziewać
le bois
lasek, zagajnik, drewno
ir de juerga
imprezować
die Dosis, Dosen
dawka
la sorella
siostra
posłuchaj
posłuchaj
posłuchaj
posłuchaj
posłuchaj
posłuchaj
reklama_slowka


DODAJ MATERIAŁ
Teraz i Ty możesz podzielić się z innymi swoją wiedzą z języka obcego!
REKLAMA
Ocena:    5 / 5
Liczba głosów:    1
 

Bretońskie zwyczaje – Język francuski – Kulturalnie

Bretońskie zwyczaje – język francuski – kulturalnie

Bretania to region położony blisko Normandii, gdzie oba zajmują się uprawami rolniczymi.

Postanowiłam przyjrzeć się bliżej historii Bretanii.

Kluczem do zrozumienia charakteru i tradycji Bretanii – tak wyraźnie różniącej się od reszty Francji – jest nie tyle surowa przyroda tego regionu, co raczej wpływ Celtów. Celtyccy kolonizatorzy, którzy przybyli do Bretanii w VI w. p.n.e., byli wyznawcami druidzkiego kultu natury, a ich wierzenia obejmowały świat mitycznych istot i czarów. Po opanowaniu Galii Rzymianie wykorzystali ich pomniki do wznoszenia rozmaitych budowli. Proces ten powtórzył się w V i CI w. gdy przybyli tu brytyjscy Celtowie, przynosząc ze sobą równocześnie chrześcijaństwo.

Te różnorodne wpływy doprowadziły do powstania unikalnej kultury, z charakterystycznymi obyczajami, silnymi tradycjami w dziedzinie muzyki i tańca oraz z własnym językiem. Język bretoński zupełnie nie przypomina języka francuskiego. Jest blisko spokrewniony z takim językami jak: walijski, irlandzki i kornwalijski.

Obecnie każdego roku odbywają się festiwale kultury celtyckiej – muzyki, teatru, tańca i poezji – w Rennes (Les Tombées de la Nuit, w ciągu pierwszych dni lipca), w Quimper(Festival de Cornouaille, w ciągu tygodnia przed czwartą niedzielę lipca) i w Lorient(Festival Interceltycki, największy ze wszystkich, od pierwszego piątku do drugiej niedzieli lipca).

Syntezą bretońskiego umiłowania muzyki i tańca oraz rytuałów religijnych są pradons, czyli doroczne procesje do kaplic lokalnych świętych, w celu złożenia ślubów lub błagania o wybaczenie grzechów. Procesja zaczyna się od mszy. Uczestnicy, niektórzy w trakcyjnych strojach, niosą posągi i relikwie, śpiewają religijne pieśni. Procesje są dobrą okazją, by przyjrzeć się bogato haftowanym kamizelkom mężczyzn i stroikom kobiet – skomplikowanym konstrukcjom z koronek i krochmalnego lnu. W każdej wsi obowiązuje inny kształt stroika. Po procesji cała wieś świętuje i tańczy przy tradycyjnej muzyce.


Tagi: , , ,

Zaproponuj zmianę
REKLAMA


do góry

Copyright 2017 © slowka.pl Serwis należy do wydawnictwa Edgard jezykiobce.pl logo
Webdesign: TonikStudio.pl