Czas przeszły l’imparfait tworzy się regularnie dla wszystkich czasowników. Jedynym wyjątkiem jest czasownik être. Do tematu pierwszej osoby liczby mnogiej w czasie
teraźniejszym (który otrzymujemy po odjęciu końcówki -ons) dodajemy następujące końcówki:

pouvoir (móc)

je pouvais
tu pouvais
il / elle / on pouvait
nous pouvions
vous pouviez
ils / elles pouvaient

Nieregularną odmianę ma tylko czasownik être.

j’étais
tu étais
il / elle / on était
nous étions
vous étiez
ils / elles étaient

Czasu przeszłego l’imparfait używa się do:

- wyrażania czynności przeszłej niedokonanej, o której nie wiemy kiedy się zaczęła.

Elle se promenait dans Paris. – Ona spacerowała po Paryżu.

- wyrażania czynności, powtarzającej się, zwyczajowej.

Quand j’avais 16 ans, j’allais souvent à la discothèque. – Kiedy miałem 16 lat,
chodziłem często na dyskotekę.

- opisu osób w przeszłości lub tła akcji.

Le ciel était nuageux, Marie portait un imperméable. – Niebo było pochmurne,
Marie miała na sobie płaszcz przeciwdeszczowy.

Materiał powstał na podstawie Francuski Gramatyka