W języku francuskim zaimki osobowe dzielą się na słabe i mocne.

Zaimki osobowe słabe

Liczba pojedyncza	Liczba mnoga
je - ja	nous - my
tu - ty	vous - wy
il - on	ils - oni
elle - ona	elles - one
on

Zaimka on używa się, gdy:
- wyrażamy formę bezosobową.

On ne peut pas fumer ici. - Tu nie można palić.

- mówimy o pierwszej osobie liczby mnogiej ( w języku potocznym)

On va à Varsovie. - Jedziemy do Warszawy.

Po zaimku on czasownik zawsze występuje w formie trzeciej osoby liczby pojedynczej.
Zaimki słabe zawsze występują z czasownikiem w formie osobowej.

Zaimki osobowe mocne

Liczba pojedyncza	Liczba mnoga
moi - ja	nous - my
toi - ty	vous - wy
lui - on	eux - oni
elle - ona	elles - one
soi

Zaimki osobowe mocne mogą:
- występować samodzielnie

Qui a dit ça ? Moi. - Kto to powiedział? Ja.

- służyć do podkreślenia osoby, o której mówimy

Toi, tu n’es jamais en retard. - Ty się nigdy nie spóźniasz.

- występować po przyimkach

Quand tu vas voir Paul ? Je vais chez lui demain. - Kiedy będziesz się widziała z Paulem? Idę do niego jutro.

Przed wyrazami zaczynającymi się na samogłoskę lub h nieme, zaimek je przybiera formę skróconą, np. J’aime les oranges. (Lubię pomarańcze.)


Materiał powstał na podstawie: Francuski Kurs podstawowy